Hi
Na vandaag is het voor mij wéér maar eens bewezen dat het echt vechten is tegen de overtollige kilo's.
Soms lijkt het alsof heel de wereld tegen je is, dat alles tegen zit.
Lieve mensen, vechten tegen overtollige kilo's is niet véél zwaarder dan je denkt zowel fysiek als emotioneel. Het is niet enkel van ' eet wat minder ' het is veel meer dan dan dat. Het is iets waar je dag en nacht mee bezig bent en dat heel veel doorzettingsvermogen vergt. Het is een loodzware weg die je moet afleggen en die je dan hopelijk tot een goed einde brengt voor de rest van je leven.
Het liedje vind ik echt zo toepasselijk op hoe ik het ervaar, een moeilijke weg maar dat we nooit de moed mogen opgeven.
Ik ben misschien nog maar achttien, een nog een beetje naïef. Maar als meisje heb ik het er toch wel moeilijk mee met hoe ik er uit zie. Het is misschien mijn eigen fout dat ik er zo uitzie, misschien ook niet.
Maar dat is niet zo, iedereen is hier voor een reden. En na regen komt zonneschijn toch?
Soms is het inderdaad moeilijk omdat er allerlei obstakels op de weg liggen maar we komen er wel. Hoe dan ook. Dat hoop ik toch, en nu dat ik er alles aan probeer te doen om die nieuwe ik toch maar waar te maken weet ik zeker dat de zonneschijn achter het hoekje schuilt :) Ik ben nu ook wel gelukkig maar er is zo een leegte. Iets wat mij toch nog diep van binnen ongelukkig maakt over mezelf. En ik hoop door de nodige kilotjes te vermageren en wat te werken aan mijn zelfbeeld dat, dat zal verbeteren.
Ik probeer hier nu niet te beweren dat je mager moet zijn om gelukkig zijn. Verre van ! Maar voor mij zou dat wel helpen. Iedereen is anders, dus het kan goed zijn dat er iemand is die super gelukkig is en veel liefde krijgt en aanvaard wordt maar toch eigenlijk veel te zwaar is.
Die liefde krijgen, daar zit ik soms echt mee. Niet dat ik geen liefde krijg van mijn familie of zo. Maar ik heb het over echte liefde, passionele liefde, een relatie... iedereen van mijn leeftijdsgenoten heeft wel al eens een liefje gehad of kan er mee meespreken. Voor mij lijkt het een beetje ver-van-mijn-bed show en als ik dan zie hoe gelukkige sommige zijn op feestjes, droom ik dan maar in geniep dat het ooit aan mijn toer zal zijn. Alleen lijkt het alsof niemand in mij geïnteresseerd is. Ze mij alleen opmerken als 'zie die dikke daar'. Misschien is het daarom dat ik ook niet graag uit ga, omdat mensen mij dan alleen maar op mijn uiterlijk beoordelen. Maar van binnen ben ik wél even leuk en mooi als dat andere meisje dat ze wel opmerken, misschien wel zelf leuker. Misschien lijken dit voor jullie onozele probleemtjes, maar voor mij is dat echt wel 'the big deal' en één van mijn hoofdredenen om te vermageren!
Ah, genoeg van dat psygologisch gedoe. Ik ben op de goede weg hé , en niemand kan mij nu nog tegen houden. Dus alles komt goed. Kan echt al niet meer wachten tot de onderzoeken gebeurt zijn, de ballon geplaats is en mijn dieet kan starten. EN dan een nieuwe toekomst voor mij aanbreekt. Ik kijk er echt super hard naar uit :)
liefs
Jo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten